اختصاصی دیدبان شمال:
به گزارش دیدبان شمال از اینترستینگ انجینیرینگ، دانشمندان معتقدند وجود متان در فوران‌های یخ آب انسلادوس نشان می‌دهد که حیات می‌تواند در اقیانوس زیرسطحی این قمر وجود داشته باشد.
آژانس فضایی اروپا (ESA) با اعلام ماموریت جدید Voyage 2050، توجه خود را به قمر یخی زحل، انسلادوس، معطوف کرده است.
بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵، کاوشگر کاسینی ناسا چندین بار از کنار انسلادوس عبور کرد. در طول این نزدیکی‌ها، این فضاپیما تصاویری از فوران توده‌های یخ آب از قطب جنوب این قمر را ثبت کرد.
این توده‌های یخ، مدت‌هاست که دانشمندان را مجذوب خود کرده‌اند، زیرا نشان می‌دهند که این قمر یخی می‌تواند میزبان یک اقیانوس وسیع زیرسطحی باشد که ممکن است حیات فرازمینی میکروبی را در خود جای داده باشد.
اکنون، آژانس فضایی اروپا (ESA) اعلام کرده است که قصد دارد یک فضاپیما را برای بررسی بیشتر ماه ارسال کند. این ماموریت بخشی از برنامه بلندمدت فعالیت‌های علمی وویجر ۲۰۵۰ (Voyager 2050) خواهد بود.
مقامات ESA این خبر را در نشست مشترک کنگره علوم سیاره اروپا (EPSC) و بخش علوم سیاره‌ای (DPS) که اوایل این ماه در هلسینکی برگزار شد، اعلام کردند.
برنامه‌های بلندمدت اروپا برای انسلادوس
این ماموریت جدید برای تجزیه و تحلیل جامع انسلادوس به یک مدارگرد و یک فرودگر نیاز دارد. جالب اینجاست که مدارگرد به طور منفعل منتظر دریافت داده‌ها از سطح این قمر یخی نخواهد ماند. در عوض، به طور فعال مواد را از توده‌های یخ آب این قمر جمع‌آوری، نمونه‌برداری و تجزیه و تحلیل خواهد کرد.
این توده‌های گاز به پرتاب مواد خود تا هزاران مایل از سطح ماه معروف هستند. برای مثال، در سال ۲۰۲۳، تلسکوپ فضایی جیمز وب توده‌ای را مشاهده کرد که تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر (۶۰۰۰ مایل) در فضا امتداد داشت.
در EPSC-DPS، یورن هلبرت از مرکز تحقیقات و فناوری فضایی اروپا (ESTEC) وابسته به آژانس فضایی اروپا اعلام کرد که یک تیم مطالعاتی آژانس فضایی اروپا از ماه مارس در حال کار بر روی شناسایی الزامات کلیدی علمی و فناوری بوده است.
اگرچه این مأموریت تا دهه ۲۰۴۰ انجام نخواهد شد، اما طرح اولیه آن شامل دو پرتاب از بزرگترین نوع موشک آریان ۶ اروپا است. اگرچه این مأموریت ممکن است تغییر کند، اما به طور آزمایشی برای پرتاب در سال ۲۰۴۲ برنامه‌ریزی شده است.
طبق گزارش Space.com، این فضاپیما کمی بیش از ده سال طول می‌کشد تا به انسلادوس برسد و در سال ۲۰۵۳ به آنجا خواهد رسید. سپس این سطح‌نشین، پس از چندین پرواز در نزدیکی سطح ماه، حدود سال ۲۰۵۸، بر سطح آن فرود خواهد آمد.
جستجوی حیات در منظومه شمسی ما
دلیل اصلی تمرکز آژانس فضایی اروپا (ESA) بر انسلادوس، احتمال یافتن حیات فرازمینی در منظومه شمسی ما است. به گفته هلبرت، انسلادوس سه معیار کلیدی برای پشتیبانی از حیات را دارد: آب مایع، عناصر شیمیایی لازم و انرژی خورشید.
در سال ۲۰۲۱، تیمی از دانشمندان ادعا کردند که میزان متان ساطع‌شده از فواره‌های انسلادوس، احتمال وجود حیات در اقیانوس زیرسطحی این قمر را افزایش می‌دهد.
به گفته دانشمندانی که یافته‌های خود را در مجله Nature Astronomy منتشر کرده‌اند، هیچ فرآیند بی‌جان شناخته‌شده‌ای نمی‌تواند مسئول میزان متانی باشد که آنها مشاهده کرده‌اند از ترک‌های یخی جنوبی این قمر، که به عنوان «نوارهای ببری» نیز شناخته می‌شوند، به بیرون فوران می‌کند.
پیچیدگی تجزیه و تحلیل اقیانوس‌های زیرسطحی در قمرهای یخی به این معنی است که ممکن است دهه‌ها طول بکشد تا ثابت شود که آیا حیات در منظومه شمسی ما وجود دارد یا خیر.
با این حال، ماموریت‌های انسلادوس و سایر کاندیداها مانند قمر اروپای مشتری، پتانسیل تغییر کامل درک ما از جهان را دارند. کشف حیات میکروبی در همسایگی کیهانی ما، احتمال وجود حیات هوشمند بیگانه در ورای منظومه شمسی ما را به شدت افزایش می‌دهد.
